نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ - در هجو استاد رضای نجار ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / اضافات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بخش 1

از تیشه هجو جان او بتراشم

وز رنده فحش جلد او بخراشم

بخش 7

چون سر بتهی زن سریاری گیرد

اسب تو عنان ز هر سواری گیرد

تیغ تو بدست خصم خصم تو شود

آن کیست کزین سه اعتباری گیرد

بخش 8

استاد رضا چو برد بر بازی دست

طوفان بلا تخته عمرش بشکست

در ششد رغم بطاس ار مهره فتاد

واندر در خانه اش دو با یک به نشست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد و طعنه به شخصی به نام استاد رضا پرداخته و ناتوانی یا شکست او را نشان می‌دهد. شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌ها، وضعیت دشوار و بحرانی او را توصیف می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است در بازی‌ها یا رقابت‌ها شکست خورده باشد، اما همچنان به دنبال اعتبار و قدرت است. در نهایت سوالی مطرح می‌شود که در اوج این مشکلات، چه کسی می‌تواند از او حمایت کند و به اعتباری که به آن نیاز دارد برسد.