نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده جمشیدشاه ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

شد چار صف آراسته اندر بر جمشید

از مردم این بوم که والا گهرانند

«کاتوز» بدان طایفه گویند که از دین

وز دانش و فرهنگ و هنر باخبرانند

نیسار شد آن قوم سلحشور و سپاهی

که‌اندر گهِ کوشش همه صاحب هنرانند

دهقان و کشاورز بود مرد نَسودی

اهنوخوشیان طایفه پیشه ورانند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، به زیبایی و شکوه جمعیتی که در خدمت جمشید است، اشاره می‌شود. این مردم از نسل‌های باارزش و بافرهنگ هستند که در دین، دانش و هنر آگاهی دارند. همچنین به سلحشوران و هنرمندان اشاره می‌شود که در تلاش و کوشش برای پیشرفت جامعه‌اند. همچنین، دهقانان و کشاورزان نیز به عنوان افرادی سخت‌کوش و تلاشگر معرفی می‌شوند که به کار و پیشه خود اهمیت می‌دهند.