شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیر ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شَت جی‌افرام در دساتیرش
از بروج اینچنین کند تعبیر
بره و گاو با دوپیکر دان
گات و کام است و نیز «دام سریر»
باز «خرچنگ» و «شیر» و «خوشه» بود
همچو «هرچنگ» و «شار» و «ادشه» نویر
هم ترازو است بی گمان تولار
باز «کازام» کژدم است هژیر
پس کمان شد «کمار» و «مزد» بز است
«دال» دول است و «ریم» ماهی گیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در شعر شت جی افرام، او با استفاده از نمادهای بروج دوازده‌گانه به توصیف ویژگی‌ها و صفات مختلف این نشانه‌ها می‌پردازد. او به توصیف نمادهایی مانند بره و گاو به عنوان نمادهای گات و کام (خوشبختی) و دام نشسته، خرچنگ، شیر و خوشه به عنوان نمادهای دیگر می‌پردازد. همچنین او اشاره‌هایی به ترازو، کمان و دیگر نمادها دارد و به هر یک ویژگی‌های خاصی نسبت می‌دهد. این شعر به نوعی بر اساس باورهای نجومی و طالع‌بینی با استفاده از اصطلاحات خاص خود، نگاهی به شخصیت‌ها و سرنوشت افراد دارد.