شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیر ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
همان کیوان ابا برجیس و بهرام
«سناشیر» است و «برهستی» چو بلرام
«هرامید» است خورشید جهانتاب
نپید آمد همان بیدُختِ پدرام
«کلنگ» از تیر دان مه «فامشید» است
به فرشیم «دساتیر جی‌افرام»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف شخصیت‌های کیوان، ابا برجیس و بهرام می‌پردازد و به زیبایی و درخشش آنها در جهان اشاره دارد. همچنین، تصویر خورشید به عنوان نماد روشنی و امید در زندگی آنها مطرح می‌شود. در نهایت، اشاره‌ای به دساتیر و فرهنگ غنی دارند که در آنها وجود دارد.