شمارهٔ ۲۷ - هفت قلم آرایش زنان ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌ها و جلوه‌های ظاهری می‌پردازد که بر چهره معشوقه می‌نشیند. وی از هفت نوع زینت و آرایش که به آن زیبایی خاصی می‌بخشد، یاد می‌کند. این زینت‌ها عبارتند از: سمه (سرمه)، سرمه، نگار، خچک (رنگ)، زرک (طلایی)، غازه (رنگ سرخ) و سپیداب (رنگ سفید). این توصیف‌ها نشان‌دهنده‌ی زیبایی معشوق در میان باغی از حسن و زیبایی است.