شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیان ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
زان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
که‌اندران آذر پرستیدند از خرد و درشت
از دم احمد بپژمرد آن همه شمع و چراغ
راستی گوئی هزاران شعله را یک باد کشت
نام آنها سربسر گرد است در یک بیت من
گر نیوشی بی شک از دانش کلید آری به مشت
آذرمهر آذرنوش آذربهرام دان
آذر آیین، آذر خرداد، و برزین، زردهشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات به هفت اختر اشاره شده که هرکدام آتشکده‌ای دارند و نشان از پرستش آتش در گذشته دارد. از زمان پیامبر احمد (ص) شعله‌های این آتشکده‌ها کم شده و به نوعی به خاموشی گراییده‌اند. نام این آتشکده‌ها (آذرمهر، آذرنوش، آذر بهرام و...) در یک بیت گردآوری شده است. این ابیات در نهایت به اهمیت دانش و آگاهی در شناخت این آتشکده‌ها و فرهنگ مرتبط با آنها اشاره دارند.