شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمان ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ایزد فروغهای سپهری که هفت شد
باشد اشاش و هور و مثر ماه و تِشتَری
آنگاه آسمان و انیران که تافته است
زین هفت نور چرخ مه و مهر و مشتری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به توصیف ایزد نور و روشنایی در آسمان میپردازد که به هفت بخش تقسیم شده است. این ایزد به نامهای اشاش، هور، مثر، ماه و تشتری شناخته میشود و وتأثیرات نورانی آن بر آسمان و زمین قابل مشاهده است. درواقع، این هفت نور نمایانگر celestial bodies مانند ماه، مهر و مشتری هستند که آسمان و دنیا را در بر گرفتهاند.