شمارهٔ ۱۰۵ - تاریخ وفات میرزا حسینعلیخان فرزند نظام السلطنه ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به غم و اندوهی که در فصل خزان بر دل بلبلان و دوستداران وطن وارد شده، اشاره می‌کند. او نگرانی و افسردگی ناشی از فقدان نوجوانی به نام میرزا حسین خان را توصیف می‌کند که دارای نیکویی و کمال بود. پدر او از داغ این جوان رنج می‌برد و در فراقش ناله می‌کند. وطن نیز از این اندوه غمگین است و اشک می‌ریزد، به گونه‌ای که خون بر چهره‌اش می‌ریزد. در نتیجه، سال‌ها به یاد او عزاداری می‌کند و چشمان وطن همچون گلوگاه اندوه، بر فقدان او می‌گرید.