غزلیات — دیوان اشعار ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / دیوان اشعار
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ - هنگام جنگ عمومی در اتحاد اسلام فرماید — علی نمود مصفا جمال علم یقین را
- شمارهٔ ۲ — سزد ار سجده برد میر فراهانی را
- شمارهٔ ۴ — تقدیم دوست کردم تصویر خویشتن را
- شمارهٔ ۶ — شنیدم کودکی گفتا به همشاگرد خود یارب
- شمارهٔ ۳ - غزل در جواب تقریظ حجة الاسلام فرماید — عجبی نیست مر آن آیت ربانی را
- شمارهٔ ۵ — ای نگهبانان آیین ای دلیران در حروب
- شمارهٔ ۹ - بحاجی حسین آقای ملک بر سبیل طیبت نگاشته است — حسینا دولتی جاوید و عمری جاودان بادت
- شمارهٔ ۸ - پس از فتح تهران و خلع محمد علی میرزا خطاب — بیا که ملت ایران حقوق خویش گرفت
- شمارهٔ ۱۰ — نه عمر رفته دگر باره آید اندر دست
- شمارهٔ ۷ - در نکوهش امجدالسلطان نامی که در عدلیه معاونت داشته فرماید — به نخواهد گشت هرگز کار دیوان عدالت
- شمارهٔ ۱۵ — تقدیم دوست کردم قرقاول محبت
- شمارهٔ ۱۶ — همی بنازد ملک و هی ببالد بخت
- شمارهٔ ۱۱ — لسان را سحر در طی لسانست
- شمارهٔ ۱۴ — مطرب ساوجبلاغ زاغ و کلاغ است
- شمارهٔ ۱۷ - خطاب به انباز خویش خانم اقدس — در دلم جز هوای اقدس نیست
- شمارهٔ ۱۳ — غلام همت آنم که خاک عشق سرشت
- شمارهٔ ۱۲ — ابوالفتح اسکندری گفته است
- شمارهٔ ۱۸ - ماده تاریخ حاجی آقا محسن عراقی — چو پنچ و بیست ز سال هزار و سیصد رفت
- شمارهٔ ۱۹ — چکیده لعل معروق به صفحه سمنت
- شمارهٔ ۲۶ - منچوری می گوید — در بند اسیری ندهم هرگز تن
- شمارهٔ ۲۳ — جهان مانا همه سمراد باشد
- شمارهٔ ۲۱ - مختوم بنام شاه ولایت — ای بر فلک افراشته خرگاه ولایت
- شمارهٔ ۲۵ - ایضا از زبان چین — چینیان باک مدارید و دل آسوده شوید
- شمارهٔ ۲۰ - در ستایش دانش بپارسی سره — از آندمی که پدیدار گشت هوش نخست
- شمارهٔ ۲۲ - در وصف قنات عین الشرف که نیرالدوله در صحن مطهر جاری ساخته — این گهر از یم رخشنده که کان شرف است
- شمارهٔ ۲۴ - چند قطعه ای که مرحوم ادیب الممالک درباره چین و منچوری و روس و ژاپن در مجله ادب سال سوم ۱۳۲۲ه.ق و ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ درج کرده است — دور باد از من و یارانم خونریز نبرد
- شمارهٔ ۲۷ - چین — ای دختر خوبرو بدین طبع بلند
- شمارهٔ ۳۰ — آوخ ای یاران که طومار معارف پاره شد
- شمارهٔ ۲۸ - چینیان — ای حضرت بودا و خداوند جهان
- شمارهٔ ۳۴ — وزرا پاسبان پادشهند
- شمارهٔ ۳۱ - مطایبه — خواجه سعدالملک بر فحش اشتهایی تام دارد
- شمارهٔ ۳۳ — مژده ایدل که ز ره موکب شه بازآمد
- شمارهٔ ۲۹ — سحر بشارتم از دور مهر و ماه آمد
- شمارهٔ ۳۲ - اندرز بر سبیل غزل — آن شنیدستم که از هومر حریفی ز اهل درد
- شمارهٔ ۴۱ — دلبرا عیدت خوش و فرخنده باد
- شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش رشوه — امجدی در رشوه خوردن اهل جد شد
- شمارهٔ ۳۷ — آمد ز سفر موکب والای ولیعهد
- شمارهٔ ۴۰ — رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند
- شمارهٔ ۳۶ — بپای آل علی هر که روی زاری سود
- شمارهٔ ۴۲ — درین چمن که هوار و به اهتراز آورد
- شمارهٔ ۳۹ — به زیر سایه شاهی که مهر از پرتوش زاید
- شمارهٔ ۳۵ — هر زمان غره شوال ز در بازآید
- شمارهٔ ۴۴ — از خاک ری در گوش جان آواز اقدس می‌رسد
- شمارهٔ ۴۸ - تضمین غزل خواجه شیراز — چو مجلس وکلا را ملک مؤسس شد
- شمارهٔ ۴۹ — مژده ای دل که ز ره قافله داد آمد
- شمارهٔ ۴۶ — باد نوروزی به بستان مشک و کافور آورد
- شمارهٔ ۵۰ — جواب نامه ام از نزد دوست دیر آمد
- شمارهٔ ۴۳ - موشح بنام بدرالدوله سلطان بیگم — بوسه شیرین اگر زان لعلم ارزانی شود
- شمارهٔ ۴۷ — پرده یکسو شد و معشوقه پدیدار آمد
- شمارهٔ ۴۵ — ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
- شمارهٔ ۵۱ — تا خاتم فیروزه مرا یار فرستاد
- شمارهٔ ۵۳ — چمن از سبزه شد کان نشابور
- شمارهٔ ۵۶ - بوزیر اوقاف وقت نگاشته است — کارهای مملکت از قاف تا قاف ای وزیر
- شمارهٔ ۵۵ — ای مفخر دودمان تیمور
- شمارهٔ ۵۴ - ترجمه از عربی — بار خدایا توئی که باطن اسرار
- شمارهٔ ۵۲ — هزار و سیصد و سی و سه سال کرده گذر
- شمارهٔ ۵۸ - اصطلاحات عکاسی — ای عقل دوربین تو در اولین ظهور
- شمارهٔ ۵۷ — ولیلة طال سهادی بها
- شمارهٔ ۶۴ — داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش
- شمارهٔ ۶۳ - در وصف پرنس ارفع الدوله — بنور عقل نخستین و ذات موجد دانش
- شمارهٔ ۶۱ — دلدار بمن از همه کس بیش کند ناز
- شمارهٔ ۶۲ — دلم بسته در حکم و فرمان اقدس
- شمارهٔ ۶۶ - جواب از زبان معشوق — ای یاد تو مرهم دل ریش
- شمارهٔ ۶۰ — زمانه کرد در این سرزمین غریبم باز
- شمارهٔ ۵۹ — بسفر رفت نگار من و من شیفته وار
- شمارهٔ ۶۵ - خطاب به معشوق — دارم سری از خیال در پیش
- شمارهٔ ۷۰ - مرثیه — نوجوان مرا فلک خونِ دل ریخت در ایاغ
- شمارهٔ ۶۷ - غزل ناتمام — نه طاقتی که بماند دل من از طلبش
- شمارهٔ ۶۸ — سه‌شنبه خواند مرا آن صنم به خانه خویش
- شمارهٔ ۶۹ — فدای بدرو رخ ماه و زلف پر شکنش
- شمارهٔ ۷۲ — آخر ای ایرانیان ای مردمان باشرف
- شمارهٔ ۷۳ - بمرحوم ملک التجار تهرانی که در ذوق و ادب معروف است نگاشته — روزگار از بسکه حلقومم فشارد ای ملک
- شمارهٔ ۷۴ - حاجی ملک التجار در جواب نوشته و در دیوان ادیب ضبط است — روزگار زن جلب پرور خرابست ای ادیب
- شمارهٔ ۷۱ - نکوهش عدلیه عصر قاجار — باست و قاف محاکم قضیب استیناف
- شمارهٔ ۷۶ — امیر یا غم بدرت بکاست همچو هلال
- شمارهٔ ۷۷ — آن خمیری را کز آب سلسبیل
- شمارهٔ ۸۰ - عید قربان — بیا که عید عرب جفت شد به عید عجم
- شمارهٔ ۸۱ - حماسه — گرچه دارم مردمی بسیار ازین مردم نیم
- شمارهٔ ۷۸ - حکیم دانا میرزا ابوالحسن جاوه فرماید: — ملک درویشی نه پنداری که بی لشکر گرفتم
- شمارهٔ ۸۲ — ای برق نژاد آهن اندام
- شمارهٔ ۷۵ - نکوهش القاب بی مورد — آفرین باد بر سروش الملک
- شمارهٔ ۷۹ — ای که گفتی ملک درویشی نه بی لشکر گرفتم
- شمارهٔ ۸۴ — نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
- شمارهٔ ۸۶ — تا بدانی کاندرین سودا چه سود اندوختم
- شمارهٔ ۸۵ — دامن دل ز کف صبر رها می‌بینم
- شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرماید — دانا باید ز روی فکر زند دم
- شمارهٔ ۸۷ — گر صد هزار بار گدازی در آتشم
- شمارهٔ ۹۰ — زبان ناطقه کوته کن ایشکسته قلم
- شمارهٔ ۸۳ - ماده تاریخ — چو توفیق و تایید حی قدیم
- شمارهٔ ۸۸ — دوش بدرالدوله را بوس از جبین برداشتم
- شمارهٔ ۹۲ — نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
- شمارهٔ ۹۶ — مرد چو باشد به وقت کار هراسان
- شمارهٔ ۹۴ — تا رخ شمس السعاده تافت در ایوان
- شمارهٔ ۹۳ — مهر در بیت الشرف شد ما به زندان اندریم
- شمارهٔ ۹۵ - ماده تاریخ — در قعر این وحشت سرا در ساحت این خاکدان
- شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵ — مهناباد این جشن معظم
- شمارهٔ ۹۸ — یک سوزن و یک سنجاق بودند به سوزندان
- شمارهٔ ۹۷ — ای پسر پادشاه کشور ایران
- شمارهٔ ۱۰۱ — شب ولادت فیروز شه مظفر دین
- شمارهٔ ۱۰۳ - ماده تاریخ کتاب گوهر خاوری تألیف پرنس ارفع الدوله — گوهر خاوری است این دیوان
- شمارهٔ ۱۰۰ — ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین
- شمارهٔ ۱۰۶ - خطاب بمیرزا حیدر علی کمالی اصفهانی — ابوالکمال کمالی خدایگان سخن
- شمارهٔ ۱۰۵ - تاریخ وفات میرزا حسینعلیخان فرزند نظام السلطنه — سخت باشد خزان سرو و سمن
- شمارهٔ ۹۹ — از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهان
- شمارهٔ ۱۰۲ — فاق العواهل صاحب الایوان
- شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبه — ای فتنه کفر و خصم ایمان
- شمارهٔ ۱۱۲ — دانایی و تدبیر ز انفاق و کرم به
- شمارهٔ ۱۱۳ - در ستایش پرنس ارفع الدوله — امروز جان را با طرب هنگام پیوند آمده
- شمارهٔ ۱۰۷ — کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن
- شمارهٔ ۱۱۴ — شمس و قمرم سجده نمودند سحرگاه
- شمارهٔ ۱۰۸ — چون کَواکِب تابِع بُرج است دارُالمُلک ایران
- شمارهٔ ۱۰۹ - در نکوهش تقویم نگاران تازه — اندرین همسایگی دانم یکی مردی کهن
- شمارهٔ ۱۱۱ — ای تاجر بی‌ثروت سوداگر بی‌مایه
- شمارهٔ ۱۱۰ — گیتی شده از شکوفه چون مینو
- شمارهٔ ۱۲۰ — مخور جانا فریب از گنج گیتی
- شمارهٔ ۱۲۱ — حاج باقر جان بقر بودی چرا بیقور گشتی
- شمارهٔ ۱۱۷ — ای دل چو ز تن کاهی و در جان بفزائی
- شمارهٔ ۱۱۶ - تاریخ رحلت امیر سید عبدالله خان اتابکی شاعر معروف — دریغ کز اثر تندباد سخت سیاه
- شمارهٔ ۱۱۵ — در مشهد کویت آمده بود
- شمارهٔ ۱۱۹ — ای ملک از همتت شد سبز چون بستان گیتی
- شمارهٔ ۱۲۲ — گویند در دهی رفت بزغاله ای ببامی
- شمارهٔ ۱۱۸ - نکوهش شورای عالی عدلیه وقت — فریاد از این مشاوره عالی
- شمارهٔ ۱۲۷ — سراج الهدی حاج ملاعلی
- شمارهٔ ۱۲۹ — چون پدرم باغ خلد داد به خشتی
- شمارهٔ ۱۲۳ - مکالمه تخت و تاج بمناسبت وقعه هفتم محرم ۱۳۳۳ — تخت با تاج همی گفت که ای افسر کی
- شمارهٔ ۱۲۴ — دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
- شمارهٔ ۱۲۵ — چو سیف الدوله از سلسال باقی
- شمارهٔ ۱۲۸ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی — تاریک شد جهان ز ملال نظر علی
- شمارهٔ ۱۳۰ - ماده تاریخ تجدید یکی از بناهای شهر قم — ای فلک لاجورد گر بزمین بنگری
- شمارهٔ ۱۲۶ - تاریخ رحلت شمس المعالی — فغان کن ماتم شمس المعالی
- شمارهٔ ۱۳۳ — اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
- شمارهٔ ۱۳۷ — دوش آن بت سیمین لب آمد به بالینم همی
- شمارهٔ ۱۳۵ — ماه من بر برگ سوری ازغوان ساید همی
- شمارهٔ ۱۳۲ — باشد دوشنبه موعد دیدار آن پری
- شمارهٔ ۱۳۶ - سیم شعبان ۱۳۱۷ در تبریز منظوم داشته است — ای ملک از همتت سرسبز شد بستان گیتی
- شمارهٔ ۱۳۱ - ماده تاریخ دیگر — زهی کاخ سرفراز که چرخ معلقی
- شمارهٔ ۱۳۴ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی — تاریک شد جهان ز ملال نظرعلی
- شمارهٔ ۱۳۸ — ای سوده برتر از عرش دیهیم سرفرازی
- شمارهٔ ۱۳۹ - خطاب به شیخ نظرعلی — گر نظر علی بمن درفکند نظاره ای