نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۷ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

سراج الهدی حاج ملاعلی

که نفسی زکی بود و حبری ملی

کنوز حکم در دلش مختفی

رموز هدی از لبش منجلی

دلش گنجی از ما سوی الله تهی

ز اسرار عین الیقین ممتلی

فلست اخاف من العاذلین

و لم اخش مما یقولون لی

چو فضلش برافروخت نارالقری

خرد مقتبس بود و او مصطلی

دبستان و محراب و منبر گذاشت

بفرزند فرزانه عبدالعلی

سفر کرد از این دارو در ماتمش

پریشان عدو گشت و گریان ولی

امیری به تاریخ گفتا لقد

قضی نحبه الحاج ملاعلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سراج الهدی حاج ملاعلی فردی برجسته و عالم بود که دارای دانش عمیق و اسرار حکمت بود. او دلش از تعلقات دنیوی تهی و مملو از حقیقت‌ها بود. او از انتقادها نمی‌ترسید و به آگاهی و فضل خود می‌بالید. حاج ملاعلی در نهایت سفر خود را به پایان رساند و خبر فوتش باعث اندوه و نگرانی بین اطرافیان و دشمنانش شد. پس از درگذشت او، امیری به تاریخ اشاره می‌کند که حاج ملاعلی از دنیا رفته است.