شمارهٔ ۱۲۷ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سراج الهدی حاج ملاعلی
که نفسی زکی بود و حبری ملی
کنوز حکم در دلش مختفی
رموز هدی از لبش منجلی
دلش گنجی از ما سوی الله تهی
ز اسرار عین الیقین ممتلی
فلست اخاف من العاذلین
و لم اخش مما یقولون لی
چو فضلش برافروخت نارالقری
خرد مقتبس بود و او مصطلی
دبستان و محراب و منبر گذاشت
بفرزند فرزانه عبدالعلی
سفر کرد از این دارو در ماتمش
پریشان عدو گشت و گریان ولی
امیری به تاریخ گفتا لقد
قضی نحبه الحاج ملاعلی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
سراج الهدی حاج ملاعلی فردی برجسته و عالم بود که دارای دانش عمیق و اسرار حکمت بود. او دلش از تعلقات دنیوی تهی و مملو از حقیقتها بود. او از انتقادها نمیترسید و به آگاهی و فضل خود میبالید. حاج ملاعلی در نهایت سفر خود را به پایان رساند و خبر فوتش باعث اندوه و نگرانی بین اطرافیان و دشمنانش شد. پس از درگذشت او، امیری به تاریخ اشاره میکند که حاج ملاعلی از دنیا رفته است.