نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بپای آل علی هر که روی زاری سود

ز دستبرد حوادث در این جهان آسود

بگیر دامن احفاد مرتضی کاین قوم

ز آفریده فرازند و از خدای فرود

سرشته در کف ایشان بقدرت ازلی

خمیر هستی و گل مهره سپهر کبود

بباز در رهشان جان و عمر باقی گیر

که این معامله یک بر هزار بخشد سود

بکار در دل خود تخم مهرشان شب و روز

عزیز من که کسی غیر کشت خود ندرود

بروی فرخشان باد جاودان جاوید

ز ما سلام و تحیت ز کردگار درود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احترام و محبت به اهل بیت (علیهم‌السلام) و پیامدهای مثبت این عشق و علاقه است. شاعر از کسانی می‌خواهد که در برابر حوادث سخت زندگی به اهل بیت پناه ببرند و از قدرت و مقامات معنوی آن‌ها بهره‌مند شوند. او تأکید می‌کند که با محبت و یاد اهل بیت، می‌توان به آرامش و نعمت‌های فراوانی دست یافت. در نهایت، شاعر به خواننده سلام و درود از سوی خداوند را تقدیم می‌کند.