شمارهٔ ۳۶ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بپای آل علی هر که روی زاری سود
ز دستبرد حوادث در این جهان آسود
بگیر دامن احفاد مرتضی کاین قوم
ز آفریده فرازند و از خدای فرود
سرشته در کف ایشان بقدرت ازلی
خمیر هستی و گل مهره سپهر کبود
بباز در رهشان جان و عمر باقی گیر
که این معامله یک بر هزار بخشد سود
بکار در دل خود تخم مهرشان شب و روز
عزیز من که کسی غیر کشت خود ندرود
بروی فرخشان باد جاودان جاوید
ز ما سلام و تحیت ز کردگار درود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احترام و محبت به اهل بیت (علیهمالسلام) و پیامدهای مثبت این عشق و علاقه است. شاعر از کسانی میخواهد که در برابر حوادث سخت زندگی به اهل بیت پناه ببرند و از قدرت و مقامات معنوی آنها بهرهمند شوند. او تأکید میکند که با محبت و یاد اهل بیت، میتوان به آرامش و نعمتهای فراوانی دست یافت. در نهایت، شاعر به خواننده سلام و درود از سوی خداوند را تقدیم میکند.