شمارهٔ ۵۳ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / غزلیات / وزن: مفاعیل فعولن مفاعیل فعولن
چمن از سبزه شد کان نشابور
درخت از گل چو شادروان شاپور
یکی از دلکشی چون تخت خاقان
یکی از روشنی چون تاج فغفور
زمین را کیسه پر یاقوت و مرجان
هوا را آستین پر مشک و کافور
یکی نیکوتر از رخسار غلمان
یکی خوشبوتر از پیراهن حور
نوازد زیر و بم و بر شاخ بلبل
به لحن بربط و آواز طنبور
تو گوئی احسن الملک است و خواند
غزل در درگه سردار منصور
خداوندا در این عید همایون
سعادت یار بادت درد و غم دور
بکام دشمنانت نیش کژدم
بجام دوستانت نوش زنبور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر توصیف زیباییهای طبیعت و خوشیهای جشن عید است. شاعر به توصیف چمنزارهای سبز و درختان گلدار نشابور میپردازد و زیباییهای آنها را با صحنههای تاریخی و افسانهای مقایسه میکند. احساس خوشحالی و شادی در این روز خاص مشهود است و دعاهایی برای سعادت و دوری از درد و غم برای دوستان و جلوگیری از ضرر به دشمنان بیان میشود. به طور کلی، این شعر به تجلیل از زیباییهای زندگی و آرزوی خوشبختی میپردازد.