شمارهٔ ۶۵ - خطاب به معشوق ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دوری معشوق سخن می‌گوید. او در حالی که به‌خاطر عشق خود دچار درد و تشویش است، به خاطر رفتار دلبر که او را از خود رانده، حس تنهایی و ناامیدی را تجربه می‌کند. شاعر خود را در وضعیتی می‌بیند که تنها چیز باقی‌مانده‌اش دعا است و به سادگی بیان می‌کند که اگرچه دلبر او سنگدل است و بر دلش مرهم نمی‌گذارد، اما همچنان نمی‌تواند از عشق او دست بکشد. او به رفتار شاهان و خوبان اشاره می‌کند که در عشق، این نوعی رسم و رویه است که به دیگران درد و رنج می‌دهد. در نهایت، او خود را در شرایطی غم‌انگیز و بی‌چاره توصیف می‌کند.