شمارهٔ ۸۳ - ماده تاریخ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به توفیق و تأیید الهی اشاره شده که مردی به نام حاجی علی النقی را همراهی کرده است. او در قم کعبه‌ای را می‌سازد که پناهگاهی امن و مقدس می‌شود. سلیمان در محراب آن به خاک می‌افتد و علامتی از عظمت آن مکان است. شاعر به حاجی محمدعلی پوروی اشاره می‌کند که ویژگی‌های خاصی دارد و از او می‌خواهد نام پدرش را زنده نگه دارد، زیرا نام پدر ارزشمندتر از طلا و نقره است. حاجی با شنیدن این ندا، تصمیم می‌گیرد بنایی قوی و مستحکم در آن مکان بسازد و پس از آن، همه چیز را وقف این مکان مقدس می‌کند. در پایان، شاعر با ذکر تاریخ، از خیر و برکت این عمل نیک یاد می‌کند.