شمارهٔ ۹۳ ادیب الممالک

مهر در بیت الشرف شد ما به زندان اندریم

ماه طالع گشت و ما با نحس کیوان اندریم

غرقه دریای اشگیم از غمش سر تا قدم

لیک از هجران او در نار سوزان اندریم

ای تن آسان مانده در ساحل باستخلاص ما

همتی بگمار کاندر موج طوفان اندریم

پرتوی ای مهر رحمت لطفی ای باد بهار

زانکه ما در دست سرمای زمستان اندریم

ای ز وصل دوستان آسوده در دارالسرور

یاد کن از ما که در این بیت الاحزان اندریم

روزگاری شد که با جمعی پریشان روزگار

بسته در زنجیر آن زلف پریشان اندریم

چون سکندر تشنه آب حیاتیم از لبش

زین سبب دیری است در ظلمات هجران اندریم

گرچه می نالیم چون بلبل ز هجرانش مدام

لیک از یاد رخش در باغ و بستان اندریم

نامسلمانست چشمش ای مسلمانان فغان

کاین زمان در دست ترکی نامسلمان اندریم

دیو در خلوتگه ماره ندارد کآشکار

با  پریرویان غیبی ، در شبستان اندریم

سرکشی کردیم از فرمان عقل اما بطوع

شهریار عشق را گردن بفرمان اندریم

از امیری خواستم اسرار پیر عشق را

گفت ما با کودکان در یک دبستان اندریم