نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

زهی قدت چو نخل طور سینا

بدانش اوستاد پور سینا

سزد بهر نثار بارگاهت

فشاند نجم دری چرخ مینا

حسودان تو گولانند و کوران

ازیرا خود تو دانائی و بینا

قضا لبریز دارد دشمنت را

ز خون دیده و دل جام مینا

فیحذلهم و ینصرکم علیهم

و یشف صدور قو مؤمنینا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش و تمجید از مقام و دانش بزرگواران و علمای گرانقدر، به ویژه پور سینا، می‌پردازد. شاعر با توصیف قدرت و دانایی آنها، به عظمت بارگاهشان اشاره کرده و بر این نکته تأکید می‌کند که حسودان نمی‌توانند دیدگاه و دانش واقعی آنها را درک کنند. همچنین، شاعر از پیروزی مؤمنان بر دشمنان و آرامش خاطر مؤمنان سخن می‌گوید. به‌طور کلی، شعر در تمجید از دانش، قدرت و حمایت الهی از مؤمنان است.