شمارهٔ ۱۱۸ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
کسیکه از تو گراید همی بجای دگر
بود مخالف قرآن و مؤمن انجیل
ز درگه تو بجای دگر شدن باشد
بجوی و چشمه شدن از کنار دجله و نیل
کجا دو دست تو بخشد یکیست سنگ و گهر
کجا که عزم تو جنبد یکی است پشه و پیل
خصائل تو در اوراق فخر هر تاریخ
شمائل تو در آفاق صدر هر تمثیل
زکوة و خمس ندانم کرا رسد که نماند
ز همت تو نه مسکین بجا نه ابن سبیل
شود بسوی تو هر جا غریب خسته دلیست
که هم پناه غریبی و هم شفای علیل
ترا سزد که تفاخر کنی به جمع شهان
چنانکه کعبه تفاخر کند به قدس خلیل
به دشمنانت بارد بلا ز چرخ چنانک
بقوم ابرهه بارید از آسمان سجیل
فضای دهر تهی ماند از بداندیشت
چنانکه بیت مقدس ز آل اسرائیل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف ویژگیهای انسانی و الهی اشاره دارد و بر اهمیت ایمان و اصول دینی تاکید میکند. شاعر با بیان اینکه کسانی که به غیر از خدا روی میآورند، مخالف قرآن و مؤمنان هستند، خواستار جستجوی حقیقت و الگوگیری از بزرگان میشود. او ویژگیهای خاص و فضایل انسانی را در تاریخ و فرهنگ به تصویر میکشد و به قدرت و بزرگی خداوند اشاره میکند. در نهایت، شاعر از قدرت الهی در دفع بلا و آسیب به دشمنان سخن میگوید و فضای اجتماعی و فکری را از بداندیشیها خالی میداند.