نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۵ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

به حاجی رضا خان دکتر ز من گو

که کاس طمع را تو باشی حمیه

چو از حارث کلده باشد نژادت

شرف داری از دودمان سمیه

چو عمت زیادبن صخر است بی شک

تو هستی ز انصار آل امیه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به حاجی رضا خان می‌گوید که تو باید با احتیاط و درایت عمل کنی، چرا که خاستگاه و نژاد تو از خانواده‌ای با شرافت است. او همچنین به گذشته نیاکان رضا خان اشاره می‌کند و به افتخار خانواده او و نسبتش با انصار آل امیه اشاره می‌کند. این شعر بیانگر اهمیت اصل و نژاد و همچنین مسئولیت فرد در برابر این ارث و شخصیت خانوادگی‌اش است.