شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا در ذم خر ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی تصویری از یک خر در دره را ترسیم می‌کند که وسایل مختلفی از جمله سبو، خم، کماسه و کدو را به همراه دارد. وقتی خر به دره می‌رسد، همه این وسایل هم با او می‌آیند و به نوعی وابسته به او هستند. در واقع، تفکر شاعر این است که وجود خر و همراهانش به هم پیوسته و مرتبط هستند.