شمارهٔ ۳۴ - در سال اول مشروطه سروده است ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی مشکلات و ناکامی‌های زندگی انسان می‌پردازد. شاعر به فردی که به عقل و خرد گرفتار است، افسوس می‌خورد و به کسانی که بدون دغدغه زندگی می‌کنند، حسرت می‌زند. او به باغبان توصیه می‌کند از رنج گذشته غمگین نباشد زیرا باغ او از بین رفته است. همچنین به پاسبان یادآوری می‌کند که دزدان به درون خانه‌اش آمده‌اند و امنیت او به خطر افتاده است. در ادامه به وضعیت بد و نابودی شهرها و مناطق اشاره می‌کند و از وضعیت ناگوار بوستان عدل که پر از زاغ و دزد شده، خبر می‌دهد. این شعر تصویری تلخ از جامعه و عوامل مختلفی که باعث شکست و نابودی می‌شوند، ارائه می‌دهد.