شمارهٔ ۳۷ - در وجه تسمیه بورانی ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
شنیده ام که ز کشک و کدو برانی را
کنیز مطبخ « بوران » برای مامون پخت
هر آنکه زان پس آمخت و پخت بورانی
ز دست پخته خالیگران وی آمخت
کنون سزد که برانی خوران ترانه کنند
که شاد باد بمینو روان بوراندخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به داستانی اشاره دارد که در آن کنیز مطبخ، خوراکی به نام بورانی را برای مامون می‌پزد. این خوراکی به قدری محبوب می‌شود که هر کس که بعد از آن آن را می‌آموزد، یادگاری از آن کنیز را با خود دارد. شاعر بیان می‌کند که حالا سزاوار است که افرادی که بورانی می‌خورند، شادی خود را ابراز کنند. در پایان، شاعر آرزوی شادی برای روح بوراندخت (کنیز) دارد.