شمارهٔ ۱۷ - در ۱۳۲۴ تفریظ شاهنامه امیر بهادری ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از نامه‌ای می‌پردازد که نشان از هنر و استعداد فردوسی، شاعر بزرگ ایرانی، دارد. شاعر بیان می‌کند که این نامه دارای ارزش و زیبایی خاصی است و هر بیت آن مانند جواهر می‌درخشد. فردوسی با نبوغ خود، سخن را به صورت نظم درآورده و یادگاری ماندگار از خود بر جا گذاشته است. او این اثر را برترین از میان خلق و خوی شاهان ایران می‌داند و تأکید می‌کند که اگر این نامه را بارها بخوانیم، هیچ سستی در آن نخواهیم یافت. شاعر به قدرت و شجاعت فردوسی در توصیف جنگ‌ها و شکارها اشاره می‌کند و او را در زمره حکیمان قرار می‌دهد، به طوری که انگار حکیمانی چون بوذرجمهر دوباره از خاک برخواسته‌اند.