نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ - گل ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / رباعیات طنز / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بردیم بر دوست نثار از یک گل

هستیم اگر چه شرمسار از یک گل

آن یار چو آتش است و آتش چو گرفت

در صد خرمن زند شرار از یک گل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و تاثیرگذاری یک گل اشاره می‌کند و از آن به عنوان نشانه‌ای از دوست یاد می‌کند. حتی اگر ما از یک گل شرمسار باشیم، آتش عشق و احساسات نسبت به آن دوست می‌تواند شعله‌ای از گرما و احساسات را در دل ایجاد کند که می‌تواند به شدت زنده و پرقدرت باشد. در واقع، عشق و محبت مانند آتش است که از یک گل می‌تواند شعله‌ور شود و بر زندگی تاثیر بگذارد.