شمارهٔ ۶۲ - عرق ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / رباعیات طنز / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گشته گل از رشک جمال تو ورق
وز شرم لبت شراب کرده است عرق
قدری عرق از بهر نثار لب تو
چون گوهر اخلاص نهادم به طبق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که گل به خاطر زیبایی او پژمرده شده است. شرم لبان معشوق باعث شده که شراب، عرق کند. او مقداری از این عرق را به‌عنوان نذری برای لب معشوقش آماده کرده و آن را در ظرفی مانند گوهر اخلاص قرار داده است.