شمارهٔ ۶۵ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات نشان‌دهنده‌ی نادانی و بی‌فکری هستند. در آنها به این نکته اشاره شده است که بردن چیزهایی که در آن مکان‌ها نمی‌توانند ارزش و جایگاه واقعی خود را داشته باشند، بی‌معنی است. مثلاً بردن قطره آب به عمان و زیره به کرمان یا قند به کنار لعل لب نشان‌دهنده‌ی بی‌هدف بودن این کارهاست. در واقع، بنظر می‌رسد شاعر به نادرستی و بی‌خردی در این تصمیمات اشاره می‌کند.