شمارهٔ ۱۰۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و احساسات عمیق عاشقانه است. شاعر می‌گوید که زیبایی و جذبه معشوق براش به گونه‌ای خاص و متفاوت است. او به درد و رنج عاشقانی که بر اثر عشق می‌سوزند اشاره می‌کند و می‌گوید که گریه و ماتم آنها نشان‌دهنده عمق عشقشان است. همچنین، شاعر به مقام و ارزش معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که نشانه عشق و عشق‌ورزی، حتی اگر عیب به نظر بیاید، در واقع هنر است. در نهایت، او تفاوت میان اهل نظر (عاقلان) و اهل ورع (زاهدان) را به بحث می‌گذارد و یادآور می‌شود که عشق یک امر والا و ارزشمند است.