شمارهٔ ۱۰۶۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان پیوند عمیق و محبت بین دوستان و عارفان می‌پردازد. سراینده اشاره می‌کند که همه ما چون آینه‌ای صاف و شفاف هستیم و نیازی به بیان داستان‌ها نیست، چرا که ارتباط ما از روز الست برقرار شده است. او به این نکته اشاره می‌کند که گرچه ممکن است در دل بعضی ناراحتی‌ها وجود داشته باشد، اما همه ما به یاد هم و با عشق هستیم. همچنین، رندان به ظواهر مادی توجهی ندارند و صوفیان هم در حقیقت به یکی بودن و دوستی‌شان تأکید دارند. در نهایت، شاعر دعوت می‌کند که اهلی (دوست) به جمع ما بیاید، زیرا ما تنها همدمان یکدیگر هستیم.