شمارهٔ ۱۱۰۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)
در کمال است جمال تو که ما می طلبیم
این زمان فرصت وصلت ز خدا می طلبیم
تو ببتخانه و ما بهر تو در کعبه بذکر
الله الله تو کجا ما ز کجا می طلبیم
ما نه آنیم که رنجیده ز دشنام شویم
بلکه دشنام ترا ما بدعا می طلبیم
گفته یی اهل نظر گنج وصالم طلبند
پس درین عالم ویرانه کرامی طلبیم
همه را زندگی آسایش و ما را مردن
اهلی آسودگی اینست که ما می طلبیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی موضوعاتی چون تقدیر، عشق و زیبایی پرداخته است. شاعر معتقد است که با به دست آوردن آگاهی و درست‌کاری، می‌تواند تقدیر خود را بهبود ببخشد. او به بهشت و محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش به زیبایی‌های بهشت وابسته است. همچنین شاعری درباره خوب بودن در میان زشتی‌ها و عدم نگرانی از عیب‌ها سخن می‌گوید و این را نشانه‌ای از بزرگی روح و نیکی خود می‌داند. در نهایت، او به اهمیت عشق و دوستی در زندگی اشاره می‌کند و اذعان دارد که از طریق محبت می‌توان بر مشکلات فائق آمد.