شمارهٔ ۱۱۰۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از رهایی از کینه‌ها و ملامت‌ها صحبت می‌کند. او به دوستی و همچنین به دشمنی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با زیبایی و نور چهره ساقی، دل را از هر گونه ناراحتی و غم پاک کرده‌اند. شاعر از تجارب تلخ گذشته یاد می‌کند و می‌گوید که حالا با عشق به معشوق، تمام دردها و رنج‌ها را فراموش کرده‌اند. او همچنین از بازگشت به صفای دل دعوت می‌کند و به خیل کدورت‌ها و زخم‌ها اشاره می‌کند، تأکید بر این دارد که اکنون وقت شادابی و شستن آلودگی‌های دل است.