شمارهٔ ۱۱۳۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های معشوقه‌اش می‌پردازد و از مخاطب می‌خواهد که او را با دقت ببیند. او اشاره می‌کند که هر یک از اجزای زیبا معشوقه‌اش را باید مورد توجه قرار داد و همچنین حال خود را که از عشق رنج می‌برد، به نمایش بگذارد. شاعر از زاری و دلتنگی خود بواسطه عشق می‌گوید و از طرفی به مخاطب یادآوری می‌کند که نباید زیبایی‌های معشوق را نادیده بگیرد. او بر این باور است که سجده بر روی زیبایی معشوقه مجاز است و در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که کدورت‌هایی که وجود دارد، ناشی از خامی است و دعوت به عاشق شدن و پاکی می‌کند.