شمارهٔ ۱۱۴۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و درد دل خود سخن می‌گوید و خطاب به معشوقه‌اش از او می‌خواهد که بیشتر از این موجب آزار و رنجش قلب او نشود. او به او هشدار می‌دهد که با بازی با احساساتش، آتش دل او را تیز نکند و از آسیب زدن به او خودداری کند. شاعر همچنین از او می‌خواهد که به زیبایی و جوانی‌اش مغرور نشود و بر نازکی سبزه‌ها تکیه نکند. او به معشوقش یادآور می‌شود که از او نپرسد که چرا خون او به زمین ریخته است و یا درباره غم و اندوهش سوال نکند. شاعر در نهایت خواسته‌هایش را با لحن ملایم و دردناکی بیان می‌کند و از او می‌خواهد که با حسادت و بازی با احساسات، او را بیشتر آزار ندهد.