شمارهٔ ۱۱۵۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و جدایی سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند. او می‌گوید که حتی دیدن طوطی نیز برایش غم‌انگیز است و نمی‌تواند زیبایی محبوبش را فراموش کند. بهشت رابطه‌اش به دلیل دشمنانش به دوزخ تبدیل شده و او برای دیدن محبوبش، بارها باید رفت و برگشت کند. او از خفقان و محدودیت‌هایی که در دلش احساس می‌کند، گله‌مند است و بر این باور است که حتی اگر تمام دنیا را داشته باشد، دیدن یک لحظه از جمال محبوبش ارزشمندتر است. شاعر به جهانی که بدون دوستش در آن زندگی می‌کند اشاره می‌کند و از غم خود شکایت دارد، مانند یعقوب که از غم یوسف خود را از دنیا پنهان کرده است. او در نهایت به حسرت و تنهایی خود اشاره کرده و می‌گوید که تنها با گل خندان و به یاد محبوبش زندگی می‌کند.