شمارهٔ ۱۱۶۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی حسادت رقیب و نگرانی شاعر از چشم‌بدی به اوست. شاعر به معشوق می‌گوید که نباید او را از خود دور کند، چون او به شدت به عشق و خیال او وابسته است. همچنین از معشوق می‌خواهد که فقط با یک نگاه کوتاه از زیبایی‌های خود به او، دلش را شاد کند. در نهایت، شاعر احساس تنهایی خود را بیان می‌کند و می‌گوید که حتی اگر دشمنان زیادی دارد، اما دوستدار واقعی می‌تواند به او کمک کند.