شمارهٔ ۱۱۶۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عمیق احساسات و دردهای عاشقانه می‌پردازد. شاعر از مرگ و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که غم او به آسانی از جانش بیرون نمی‌رود. او به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و آن را نازک و دل‌نواز می‌داند. همچنین از تیر محبت معشوق و تأثیرش بر دلش صحبت می‌کند و از دوستانش می‌خواهد که او را قضاوت نکنند، چرا که سوز دلش را نمی‌توان با کلمات بیان کرد. در پایان نیز به ناله دل‌سوخته‌اش اشاره می‌کند و ابراز می‌دارد که این غم و درد در دلش باقی می‌ماند.