نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۷۹ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

از در کعبه چه حاصل به در یار نشین

روی بر دوست کن و پشت به دیوار نشین

گر دلت تیره بود رشته تسبیح چه سود

سینه صافی کن و در حلقه ز نار نشین

در صف میکده سجاده نگنجد ایشیخ

بفکن این بار غم از دوش و سبکبار نشین

اینزمان کان قد رعنا به خرامش برخاست

یکدم ای کبک خرامنده ز رفتار نشین

منکه با یار نشینم ز جهانم چه خبر

گو بطعنم همه بر خیز و در انکار نشین

وصل یوسف طلبی پرده ناموس بدر

چون زلیخا بدر آ بر سر بازار نشین

کار ما از صف مسجد نگشاید اهلی

یک قدم پیش نه و در صف خمار نشین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و در آن شاعر از معشوق خود می‌خواهد که به او نگاه کند و بر او توجه کند. شاعر به گدای خود به عنوان نشانه‌ای از ارادت و عشق اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که با یک نگاه، جان پر از آشفتگی او را آرام کند. او همچنین به زیبایی و ارزش معشوق اشاره کرده و از او می‌خواهد که توجه‌اش را به کسانی که برای او فدای او هستند، معطوف کند. در نهایت، شاعر به عشق و زیبایی‌های درونی اشاره می‌کند و از معشوق درخواست می‌کند که این زیبایی‌ها را در دل خود ببیند.