شمارهٔ ۱۱۸ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی دل‌نگرانی و درد عشق سخن می‌گوید. شاعر به سوار شوخی اشاره می‌کند که به سوی آن‌ها نمی‌آید و همچنین از بلندی خورشید که در شب سحر ندارد، یاد می‌کند. او به غم عشق و آسیبی که جوانان از آن می‌بینند، اشاره می‌کند و می‌پرسد که عاشق چه کاری می‌تواند انجام دهد جز اینکه از وضع خود باخبر باشد. سپس از بیچاره‌ای می‌گوید که در دام زیبایی گرفتار شده و جز کشته شدن برایش راه نجاتی نیست. نهایتاً، شاعر به تندی از درماندگی خود و افراد عاشق صحبت می‌کند که در شرایط دشوار به عشق و وفاداری خود ادامه می‌دهند.