شمارهٔ ۱۱۹۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد وفاداری و عشق صحبت می‌کند. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که با وجود شکسته شدن عهدش، وفای خود را حفظ کند و به اشتباهاتش توجه نکند. او به زیبایی و کمال معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که درون خود را ببیند و به قضا و قدر و مشکلاتی که دچار شده، توجه نکند. شاعر می‌گوید که در روز قیامت، او همواره در یاد معشوق خواهد بود و از جفای او سخن می‌گوید. همچنین تأکید دارد که عشق و زیبایی معشوق در چشم عاشقان همیشه جلوه‌گری می‌کند و باید به آنها توجه شود. در کل، شعر بازتابی از عشق عمیق و درد ناشی از جدایی و فراق است.