نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲۹ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آن بزم عیش ساقی و جام شراب کو

و آن مستی محبت و آن اضطراب کو

گیرم که روی گل نگرم از هوای دوست

آن شیوه و کرشمه و ناز و عتاب کو

گلشن همان و مرغ همان شاخ گل همان

گلبانگ شوق و مستی عهد شباب کو

گر مدعی ز عشق زند لاف همچو من

کنج محبت و دل و جان خراب کو

خواب از خیال آن مژه در دیده نیستم

در دیده یی که خار بود جای خواب کو

من مست و بیخود از بت و نامم خداپرست

زین قصه گر سیوال کنندم جواب کو

در آتشم هنوز از آن شب که آن حریف

شد مست ناز و گفت که اهلی کباب کو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی هشدار می‌دهد که نباید به غم مردم واکنش نشان داد و باید خود را از مشکلات دور نگه داشت. شاعر به خوبی و زیبایی زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که در دنیا به دنبال چیزهای اندک نباشیم و از نعمات کوچک بگذریم. به سزای خسته‌دلان اشاره می‌کند که نمی‌توانند بر زخم‌های خود فائق بیایند و از سرزنش نشانه‌های ضعف دوری می‌کنند. همچنین، شاعر به fleeting بودن زندگی توجه می‌دهد و بر لزوم بهره‌برداری از زمان توصیه می‌کند. در نهایت، بر اهمیت انسانیت و رفتارهای نیک تأکید می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید به صفات ناپسند دچار شویم.