شمارهٔ ۱۲۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
امروز در لطف به روی همه بازست
کان نرگس سرمست به سوی همه بازست
تا جرعه جام تو نصیب که کند بخت؟
کاندر پی این جرع گلوی همه بازست
ازدر سگ کویت نرود با همه خواری
هر چند در عیش به روی همه بازست
در بزم حسودان مدهم جرعه آن لب
کانجا دهن بیهده گوی همه بازست
نومید مرو اهلی ازین در که رهم نیست
بازآ که در دوست به روی همه بازست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان حالتی از عشق و محبت میپردازد. او اشاره میکند که امروز فضای محبت و خوشی برای همه باز است و چشم نرگس را به سمت همه گشوده است. انتظار دارد که بخت خوب، جام عشق را برای کسی آماده کند. همچنین به این نکته میپردازد که هر کسی که به در کوی معشوق نیاید، با وجود خوشیهایی که در عالم وجود دارد، باز هم در رنج خواهد ماند. شاعر از ناامیدی میگوید و به مخاطبش توصیه میکند که از در دوست ناامید نشود، زیرا در عشق باز هم برای همه فرصتی وجود دارد.