شمارهٔ ۱۲۶۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل به ساقی سفارش می‌کند که شراب را در جام بریزد و از مستی دور نماند، زیرا مصلحت در همین مستی است. دل سنگدلانی هستند که عاطفه را می‌شکنند و نباید لبا به این افراد داد. شاعر به آزادی خود اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که همیشه آزاده بماند. اگر زندگی او به قیمت رسیدن به محبوبش باشد، نباید اراده‌اش را از دست بدهد. همچنین از ساقی می‌خواهد که لحظاتی از شادی و وصال را به او بچشاند و تلخی جدایی را فراموش کند. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که حتی اگر دنیا را از او بگیرند، نباید سرمستی و شادابی خود را از دست بدهد.