شمارهٔ ۱۲۸ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به تفاوت‌های عقل و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عقل نمی‌تواند در مسیری که عشق قرار دارد، سازنده باشد؛ چرا که عشق همه چیز را ویران می‌کند. او همچنین از حسادت‌های درونی و تأثیرات عشق بر قلب و دلبستگی‌هایش سخن می‌گوید. شاعر به معشوقش که شبیه یوسف است، هشدار می‌دهد که به زیبایی‌های دیگران توجه نکند، زیرا این عشق او را خوار کرده است. در پایان هم به رویه‌ی غافلانه‌ای از زندگی اشاره می‌کند که ممکن است به دام مصائب و فتنه‌ها بیفتد.