شمارهٔ ۱۳۵۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی‌ها و جذبه‌های معشوق می‌پردازد. شاعر از شکرین‌چشمی یاد می‌کند که دل‌ها را می‌سوزاند و عشق و شوق او را بیان می‌کند. او به ویژگی‌های ظاهری معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید هر چه در زیبایی‌اش باشد، آنچنان جذاب است که دل‌ها را حیران می‌کند. همچنین، شاعر به احساسات سوزناک عاشقانی اشاره می‌کند که از درد جدایی رنج می‌برند و می‌پرسد که آیا معشوق غم‌خوار دل سوختگان هست یا نه. در نهایت، او به قد و قامت معشوق و دست نیافتنی بودن او اشاره کرده و از او می‌خواهد که به عاشقانی که در انتظار وصال هستند، توجه کند.