شمارهٔ ۱۳۶۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و درد جدایی است. شاعر به سراغ یوسفی می‌رود که معشوقش را دوست دارد و از او می‌خواهد که در سختی‌ها خود را گرانجانی نکند. او تأکید می‌کند که باید با خوش‌روحی برای زندگی مواجه شد و از غم و اندوه جلوگیری کرد. در ادامه، شاعر به احساس و کمال دلی که در وصال معشوق به دست می‌آید اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که اگر کسی نتواند از عشق خود به موقع بهره‌برداری کند، در نهایت پشیمانی را تجربه خواهد کرد. همچنین، او بر اهمیت صبر و تحمل در برابر جدایی تاکید دارد و می‌گوید بهتر است که انسان در شرایط سخت، زنده بماند و به تلاش خود ادامه دهد تا از زندگانی بهره‌مند شود.