شمارهٔ ۱۳۷۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساسات عمیق و دردهای درونی خود اشاره می‌کند. او از طرفی به تلخی‌ها و دشنام‌های زبانی که به او می‌زنند اشاره دارد و از طرف دیگر آرزوی وصالی دارد که زندگی‌اش را تغییر دهد. شاعر خود را بیمار عشق می‌داند و می‌خواهد که معشوق به او کمک کند. او به نوعی احساس ناتوانی می‌کند، و برای رفع تشنگی روحی‌اش به محبت و مهربانی معشوق نیاز دارد. در نهایت، او حسرت می‌خورد که ای کاش تنها یک جرعه از عشق معشوق به او برسد، چون آن را از همه ثروت‌ها ارزشمندتر می‌داند.