شمارهٔ ۱۳۷۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به longing (عطش و اشتیاق) و آرزوهای یک شخص اشاره دارد که به دنیای گذشته و ملاقات با عزیزان و یادآوری خاطرات شیرین می‌اندیشد. شاعر از خداوند می‌خواهد که رحمت و محبت خود را به او بازگرداند و حیاتی دوباره به او ببخشد. او به زیبایی‌های جوانی و لحظات خوش گذشته اشاره کرده و آرزو می‌کند که بار دیگر آن روزها را تجربه کند. همچنین از درد جدایی و حسرت‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و خواستار بازگشت زیبایی و جوانی به زندگی‌اش است. در نهایت، تمثیل‌هایی مربوط به طبیعت و احساسات انسانی نیز در شعر وجود دارد که بر عمق احساسات شاعر تأکید می‌کند.