شمارهٔ ۱۴۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عشق و رنج ناشی از آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که در کوی محبوبش، هیچ راهی برای رهایی از رقیبان ندارد و حتی اگر خطراتی بر سرش بگذارد، از عشقش نخواهد نالید. او خود را عاشق و رند می‌داند و از وضعیت خود بی‌خبر است. همچنین اشاره می‌کند که تا زمانی که نزد محبوبش نیست، رنج‌ها و مشکلات او به حداقل می‌رسند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که هیچ چیز به اندازه ابراز نیازش به محبوب مهم نیست و با وجود دشنام‌های دیگران، او همچنان نگران خوشبختی خود است.