شمارهٔ ۱۹۱ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای پری وش نمک حسن تو رشک ملک است
حسن لیلی صفتان چاشنیی زین نمک است
دهنت نیست یقین، در شکم از وی میان
گر گمانی است درین است در آن خود چه شک است
چون بپوشم غم خود راز تو کان غمزه شوخ
واقف از سر دل اهل نظر یک بیک است
قلب آلوده ما سوختی از سنگدلی
دل سنگین تو در قلب شناسی محک است
به کمانخانه ابروی تو دل هر که سپرد
هدف تیر ملامت ز کمان فلک است
بس معانی ز عدم کلک تو آرد بوجود
اهلی این ادهم کلک تو عجب تیزتک است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت یک معشوق پرداخته و او را با صفات مختلف توصیف می‌کند. شاعر از ویژگی‌های ظاهری و باطنی او سخن می‌گوید و نشانه‌های عشق و دلتنگی را به وضوح بیان می‌کند. معشوق به قدری دلربا و جذاب است که دل‌ها را می‌سوزاند و تحسین‌برانگیز است. در این شعر، تضادهایی نیز مطرح می‌شود، مانند دل سنگین معشوق و دل سوخته عاشقان. شعر نشانگر عمق احساسات و تفکرات درباره عشق و زیبایی است.