شمارهٔ ۲۳۲ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و احساسات عمیق شاعر را نسبت به معشوق و غم ناشی از دوری او بیان می‌کند. شاعر می‌گوید که اگر فردی زیبا وجود ندارد، باید با خوش‌نفسی زندگی کرد و از زندگی لذت برد. او به تلخی‌های زندگی و غم عشق اشاره می‌کند و نسبت به درد و رنجی که از عشق و دوری می‌کشد، می‌گوید که هیچ چیز بدتر از درد عشق نیست. در نهایت، او به صداقت و صفای دل خود اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در دلش هیچ کدری وجود ندارد.