شمارهٔ ۲۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن به زیبایی یک جوان و جذابیت‌های او اشاره می‌کند. او به تماشاگران هشدار می‌دهد که دیدن این زیبایی ممکن است آن‌ها را از خود بی‌خود کند. در توصیف، از آهو و ویژگی‌های خاص آن بهره می‌برد و می‌گوید که برخی افراد به خاطر حسرت و ملامت، دچار سوز دل می‌شوند. شاعر به وجود خدای حقیقی اشاره کرده و می‌ترسد که برخی به عبادت بت‌ها روی آورند. او با تشبیه زبان به شمع، از بلبل می‌خواهد که زبان خود را نگه دارد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که مشخصات ظاهری قابل تغییر نیستند و از دلش می‌خواهد که شرح و بیان را کوتاه کند.