شمارهٔ ۲۸۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار بیان می‌کند که عشق واقعی به معنای ارتباط و نزدیکی فیزیکی نیست، بلکه آنچه اهمیت دارد، دلتنگی و دوری از محبوب است. او می‌گوید که حتی اگر تمام جهان در برابرش قرار گیرد، باز هم تنها تصویر محبوبش در دل او جا دارد و هیچ چیزی ارزشمندتر از او نیست. عشق او به محبوبش به قدری عمیق است که حتی زخم‌های او را از رحم رقیب ترجیح می‌دهد و لبخند دوست را چون گلی زیبا می‌داند که جانش را شاداب می‌کند. به طور کلی، او عشق حقیقی را در محرومیت و فراق از معشوق می‌بیند.